دادن گردهاى جاذب هوا و داروهاى گندزداى داخلى ممنوع است . اگر تشنج فم المعده يا باب المعده موجود باشد بوسيلهء ميل يا بالن متسع كننده آنها را گشاد كرد در صورتى كه به علت خوب كار نكردن حجاب حاجز و فشردن نوك قلب بحرانهائى توأم با عسرالنفس - اضطراب در هنگام تنفس و حمله‌هائى شبيه به آنژين دوپواترين پيدا شد به طريق زير درمان مىكنيم : اولا - هر يك ساعت يك بار مدت يك دقيقه بيمار 12 تنفس به ترتيب ذيل مىكند در هنگام شهيق از بينى نفس كشيده و ناحيه بالاى شكم را منقبض مىكند برعكس در هنگام زفير هوا را از دهان خارج نموده و در ضمن ناحيه بالاى شكم را به جلو مىدهد ثانيا براى سهولت تنفس ناحيه فوق را با دو دست متدرجا در هنگام شهيق مىفشارد و اگر به علت حساسيت Plexus solaire درد شديد ايجاد شود دو دست را روى دنده‌هاى آخرى طورى قرار مىدهد كه شست ها به طرف عقب و كف دست به جلو باشد پس از آن در هنگام شهيق دنده‌هار افشار مىدهد ( Leven ) 2 - هنگام حمله‌هاى اتساع معده بايد بوسيله حرارت معده را تحريك كرد - گذاردن كيسه آب گرم ضماد آردكتان گرم يا پاشيدن مايعات گرم در ناحيه معده استعمال داروهاى باد شكن مانند نعناع - بابونه رازيانه و غيره به صورت جوشانده‌هاى گرم : تنطور گشنيز ( coriandre ) از هر كدام تنطور انيسون 5 گرم مايع هوفمان 2 گرم شربت زنجبيل مقدار كافى براى 150 س . م ( Hezzen ) يك قاشق سوپخورى در كمى آب ريخته به بيمار ميدهند گردهاى زير محتوى معده را به غلظت معمولى لازم براى خروج از باب المعده ميآورد بى كربنات دوسود 15 گرم سيترات دوسود 8 گرم لاكوز 177 گرم يك قاشق قهوه خورى در كمى آب گرم ريخته به بيمار مىدهند و براى هر چند دفعه كه لازم باشد تكرار مىشود كرد ( Leon meunier ) در حالات سختى كه با تنگى نفس و حمله‌هاى شديد آنژين دوپواترين همراه باشد بيمار را در وضعيت Genu pectoral قرار ميدهند - بالاخره در موارد سختى كه تشنج با تنگى باب المعده همراه باشد بوسيله لوله معدى معده را تخليه مىكنند . حركات نامنظم تكرارى ( Agitation ) بايستى از تحريك مراكز عصبى جلوگيرى نموده و به وسائل مختلفه دفع سمومى كه در سلولهاى مغرى جمع شده فراهم ساخت : مسهل - پرهيز و رژيم مناسب در كليه حركات نامنظم به هر علتى كه باشد دادن كلرال به مقدار 2 - 3 گرم در زن و 2 - 4 گرم در مرد جايز است ولى در ضمن بايد متوجه خاصيت مضعف و همچنين اعتياد اين دارو نيز بود گاردنال را به مقدار 15 - 20 سانتى گرم در موارد زير ممكن است به كار برد : تحريك شديد اعصاب ( Nervosisme ) - تحريكات بيماران مبتلا به هيسترى - اختلالات روحى هنگام قاعدگى تحريكاتى كه پس از حملات صرع ايجاد مىشود و بالاخره بطور كلى در بيماران بسترى كه ناگهان مبتلا به اين حركات مىشود